Izraelski list hvali Republiku Srpsku: Posebno izdvojili Trebinje

Izraelski novinar Ariel Bulštajn u putopisu objavljenom juče u izraelskom listu „Israel Hayom“, pod naslovom „Nije turistička fabrička traka: evropska destinacija koju posjetioci još nisu preplavili“, predstavio je Republiku Srpsku kao jednu od najzanimljivijih, a još nedovoljno poznatih destinacija za izraelske turiste na Balkanu. Posebno je izdvojio njene rijeke, planine, prašume, istorijske gradove, manastire, gastronomiju i činjenicu da još nije zahvaćena masovnim turizmom.

„Upravo činjenica da još nije preplavljena turistima daje joj čar koju je teško pronaći u poznatijim evropskim destinacijama“, piše Bulštajn, dodajući da je to prostor u kojem putnik još ima „osjećaj otkrića“.

U putopisu opisuje Sutjesku, Perućicu, Zelengorska jezera, Višegrad, Andrićgrad i Banjaluku, a posebno mjesto ostavlja za jug Republike Srpske i Trebinje.

„A onda stižete na jug, u Trebinje, grad u kojem se već snažno osjeća mediteranski uticaj“, navodi Bulštajn.

Ističe da je grad smješten u podnožju Leotara, u blizini Dubrovnika, Kotora i Mostara, te da ga odlikuju blaga klima i veliki broj sunčanih dana u godini.

Poseban utisak na njega ostavili su ambijent i svakodnevni ritam grada.

„Velika stabla platana, istorijske građevine, kafići, lokalna pijaca i rijeka Trebišnjica stvaraju opuštenu atmosferu koja na pojedinim mjestima podsjeća na jadransku obalu“, piše izraelski novinar.

Bulštajn posebno izdvaja i Hercegovačku Gračanicu na Crkvini, koju opisuje kao jedan od najimpresivnijih vidikovaca u ovom kraju.

„Odavde se može posmatrati Trebinje i njegova okolina, a po vedrom danu shvatiti koliko je grad blizak mediteranskom svijetu“, navodi on.

Upečatljiv dio njegovog opisa Trebinja odnosi se i na vinograde koji okružuju grad.

Kako piše, oni „daju još jednu dimenziju doživljaju“, dok se degustacija domaćih vina prirodno uklapa u putovanje onih koji žele da Hercegovinu upoznaju kroz lokalnu hranu i poljoprivredu.

Upravo od priče o Trebinju Bulštajn prelazi i na gastronomiju Republike Srpske, ističući spoj balkanske, srpske i mediteranske tradicije.

Pominje meso sa roštilja, sireve, peciva, supe, sezonsko povrće, riječnu ribu, a na jugu i domaće vino, naglašavajući da „obrok ovdje nije samo kulinarska stvar, već dio lokalne kulture“.

„Hrana je način da upoznate mjesto i njegove ljude“, zaključuje Bulštajn opisujući dugo sjedenje za stolom, razgovor i tradicionalno gostoprimstvo.

Kroz cijeli putopis provlači se ocjena da Republika Srpska nudi spoj prirodnih ljepota, istorije, gastronomije i autentičnog doživljaja, dok Trebinje izdvaja kao grad u kojem se taj balkanski prostor najjače susreće sa Mediteranom.