U selu Zaplanik u Trebinjskoj šumi išarani su i uništeni saobraćajni putokazi sa natpisima srpskih sela Nenovići i Zaplanik kao i putokaz za Crkvu Male Gospojine u Šćenici u Bobanima.
Posebno je simptomatično da su precrtane i išarane upravo table ispisane ćiriličnim pismom, što otvara pitanje kome smeta ćirilica i kakva se poruka šalje Srbima koji žive ili žele da se vrate u ovaj kraj?
Ova sela su kao i ostala na ovome području već jednom teško stradala. Tokom rata 1991–1995. godine, u agresiji hrvatske vojske na područje opštine Trebinje, srpska sela Nenovići, Zaplanik i Šćenica su spaljena, opljačkana i srušena, a Crkva Male Gospojine u Šćenici je minirana.
Do rata su ova sela pripadala opštini Trebinje, a nakon Dejtonskog sporazuma pripala su novoformiranoj Opštini Ravno.
Iako je od rata prošlo skoro tri decenije, život u ovim selima se veoma sporo obnavlja. Većina sela i danas nema struju, što najbolje pokazuje koliko su ova područja zapostavljena.
Zato je dodatno ponižavajuće da se u takvim uslovima uništavaju i putokazi koji jedva svjedoče da ovdje postoje srpska sela i svetinje.
Umjesto da se obnavljaju kuće, putevi i infrastruktura i omogući normalan život, neko se trudi da izbriše čak i natpise koji pokazuju put do srpskih sela i crkve.
To nije samo uništavanje saobraćajnih znakova, to je poruka da neko želi da izbriše trag srpskog postojanja na ovom prostoru, poručuju ljudi koji su iz ovih sela.
Šta Vi mislite o ovome?